NOI Projectenboek Bladeren door het NOI Projectenboek?

Carla Dekker, programmaco÷rdinator SBIR bij Agentschap NL

Investeren in innovatiekracht

Maatschappelijke vraagstukken oplossen door innovatie. Met de steun van het Small Business Innovation Research-programma, kortweg SBIR, krijgen nieuwe initiatieven een kans.

"SBIR is in de Verenigde Staten bedacht. Het programma is daar zeer succesvol. Verschillende Nederlandse organisaties, waaronder de SER (Sociaal Economische Raad) en het Innovatieplatform, wilden een Nederlandse variant."

"In Nederland is SBIR eigenlijk geen programma, maar een aanbestedingsmethodiek. Voor problemen waarvoor nog geen oplossing voorhanden is, heb je innovatie nodig. Met een tenderprocedure zetten we het probleem als het ware in de markt. Bedrijven kunnen zich inschrijven en daarna beoordeelt een commissie van externe deskundigen de voorstellen. Bedrijven die de zogenoemde drempelwaarde hebben gehaald, ontvangen, voor zover het budget dat toelaat, een contract. Vervolgens moeten ze een haalbaarheidsonderzoek doen. Als het resultaat daarvan veelbelovend is, dan ontvangen ze een offerteverzoek. Bij goedkeuring mogen ze de innovatie daadwerkelijk ontwikkelen."

"De aanbestedingen beperken zich niet tot een bepaalde sector. Het gaat vaak om brede thema's. SBIR werkt dan ook onder meer voor de ministeries van EZ, LNV, Defensie, V&W, VROM en VWS. Vanuit de Maatschappelijke Innovatie Agenda's (MIA's) worden onderdelen uitgezet via de SBIR-aanbestedingsmethodiek. Op die manier kunnen ze een deel van hun maatschappelijke vraagstukken realiseren."

"Maar SBIR is meer dan financiering. We willen graag dat een project slaagt. Dus we helpen. Als een ondernemer bijvoorbeeld tegen belemmerende wet- en regelgeving aanloopt, proberen we die te veranderen. Of we schrijven een aanbevelingsbrief voor een Nederlandse ondernemer die met een buitenlandse overheid zaken wil doen."

"Uit ervaring weet ik dat innovaties tijd nodig hebben. Het leuke van SBIR is dat ik steeds aangenaam word verrast door het enthousiasme van kleine bedrijven en hun pragmatische aanpak. Met SBIR bereiken we dat soort bedrijven. Je ziet ze vervolgens echt groeien. Het zijn creatieve bedrijven, die zonder opdracht van SBIR geen innovatieve producten zouden kunnen maken, waarmee de maatschappij geholpen is."

Project:
Small Business Innovation Research-programma (SBIR)
Doel:
Oplossen van maatschappelijke vraagstukken door gebruik te maken van de innovatiekracht van het bedrijfsleven
Looptijd:
SBIR is in 2004 met een pilot van start gegaan. Het programma loopt sinds 2008
Samenwerkingspartners:
SBIR is onderdeel van het kabinetsproject Nederland Ondernemend Innovatieland
Meer informatie:
www.sbir.nl

Biopolymeer waterboxx helpt wereldwijd met beplanten van droge gebieden

Pieter Hoff is uitvinder van de Groasis waterboxx. Via een SBIR-opdracht van het ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit (LNV) heeft hij de mogelijkheid gekregen de praktische haalbaarheid van een biopolymeer waterboxx te onderzoeken."

Wat is de waterboxx?

"De waterboxx is eigenlijk een intelligente watercouveuse, die water bewaart en opslaat vanuit de lucht door condensatie en regen. Met de box kun je bomen of struiken planten op rotsen en bergen, in geŰrodeerde gebieden en woestijnen, zonder hulp van irrigatie. Na een jaar is de boom in staat het water zelf uit de bodem te halen. Water is daar genoeg. Wist u dat in veel woestijnen veel meer regen valt dan in Nederland?"

Wat is het belang van de Groasis waterboxx?

"De afgelopen 2000 jaar is zo'n twee miljard hectare grond door de mens ontbost. Ik wil een beweging veroorzaken waarmee een herbebossing plaatsvindt van wat door de mens is ontbost. En dat kan met mijn uitvinding van de waterboxx. Daarmee kun je straks bomen planten op 80 procent van de grond waar dat op dit moment nog niet mogelijk is. Bijvoorbeeld in de Sahara."

Waarom onderzoekt u de haalbaarheid van een biopolymeer waterboxx?

"Een polypropyleen waterboxx kun je zo'n tien jaar hergebruiken. Maar er komt een moment dat er geen plastic meer is om waterboxxen te maken. Dan moet de box worden geregenereerd. Op zich is dat niet vervuilend. Maar uit duurzaamheidsoverwegingen is een biopolymeer waterboxx geschikter. Ten eerste is biopolymeer niet vervuilend. Ten tweede voeg je restwaarde toe aan wat nu afvalstoffen zijn, zoals aardappelschillen en suikerriet. Na een jaar verteert de box, onder invloed van onder meer UV-licht en micro-organismen. Het mooie is dat de box dan tevens dient als voedsel voor de boom."

Wie zijn er betrokken bij de ontwikkeling van de biopolymeer waterboxx?

"Ik ben de 'hoofdaannemer', maar ik heb allerlei partijen om mij heen die bij de ontwikkeling een belangrijke rol spelen. Denk bijvoorbeeld aan de producenten van biopolymeer. En aan de producenten van zogenoemde additives. Die zorgen ervoor dat biopolymeer UV-licht hoge en lage temperaturen kan weerstaan. En er zijn partijen betrokken bij de productie van matrijzen, de holle vormen waarin de waterboxx wordt gegoten. Ik wil dat die matrijzen zowel polypropyleen als biopolymeer kunnen verwerken. Verder heb ik een designbureau in de arm genomen dat de matrijs tekent en word ik geholpen door adviesbureaus."

Kunt u iets vertellen over proefprojecten?

"De kern van onze proefprojecten bevindt zich in Spanje, het dichtstbijzijnde land met de gewenste omstandigheden. Ten noorden van Zaragoza is het droger en warmer dan in 90 procent van de Sahara. Onder zeer warme omstandigheden testen we daar de waterboxx."

Is uw project uniek?

"Ik denk dat het gebruik van bioplastics in de agrarische sector een grote toekomst heeft. Zeker in Nederland, maar ongetwijfeld zullen andere landen ons gaan volgen. Maar de kennis daarover is nog minimaal. Biopolymeer wordt bijvoorbeeld nog niet buiten toegepast. Bovendien is het gebruik nog kleinschalig. Over UV- of temperatuurbestendigheid is nog niets bekend. Het is een onontgonnen terrein, waarop Nederland zeker wat kan gaan betekenen en dankzij acties van LNV leidend kan worden."

Hoe ziet de toekomst eruit?

"Ik heb er veel vertrouwen in. Over tien jaar is de hele wereld begonnen met de beplanting van droge gebieden met behulp van de biopolymeer waterboxx. En dat is maar goed ook. De wereldbevolking groeit naar tien miljard mensen. Op dit moment lijden al ÚÚn miljard mensen honger. Daar komen er straks 3,5 miljard bij. Hoe gaan wij al die mensen voeden? Ik zie maar ÚÚn mogelijkheid: het beplanten van de twee miljard hectare land die ooit groen was. Bijvoorbeeld met nootachtigen, die goed zijn voor een hoge productie van prote´nerijk voedsel. Bovendien hebben die geen irrigatie nodig. Gelukkig maar, want als we al die hectares zouden moeten irrigeren, is het grondwater over 100 jaar op."


web: qabana